Hoe de Akita in mijn leven kwam en waarom ik dit ras nu help

In 2012 kwam mijn eerste Akita in mijn leven. Om eerlijk te zijn: ik wist toen nog niet goed waar ik aan begon. Na járenlang zeuren mocht ik eindelijk een eigen hond. Toen een husky niet mocht, vroeg ik mijn ouders of ik dan een Akita mocht. Ik had er zelf voor gespaard en zou alles betalen. Toen mijn moeder zei: "Ja, dat mag wel," was ik echt verbaasd. Ik vroeg haar zelfs: "Weet je eigenlijk wel wat een Akita is?"

Zo begon mijn avontuur met de Akita. Inmiddels help ik dagelijks andere mensen die meer willen leren over Akita opvoeden. 

Wil je direct weten hoe ik jou kan helpen met jouw Akita? Klik hier.

Zo ging ik mijn eerste eigen hond ophalen: een Amerikaanse Akita-pup van bijna negen weken oud, zonder stamboom. Waarom zonder stamboom? Heel simpel: ik vond dat toen te duur. Inmiddels weet ik beter. Onze vorige hond kwam van een broodfokker, dus ik dacht dat ik al een stap vooruit had gezet door te kiezen voor een thuisnest waar de honden medisch waren gecontroleerd. Niet perfect, maar dat was hoe ik het destijds zag.

Ik volgde cursussen, ging steeds verder met trainen en ontdekte hoe belangrijk het is om het opvoeden van een Akita serieus te nemen. Mijn hond ging overal mee naartoe: naar school, naar mijn stage in het dierenasiel in Tilburg en naar losloopgebieden. Hij groeide uit tot een geweldige hond die sociaal was naar andere honden. Even begroeten en dan weer zijn eigen weg gaan – dat was typisch hem. Dankzij veel oefenen kon hij loslopen en luisterde hij goed. Hij heeft uiteindelijk twaalf fantastische jaren gehad.

Van passie naar specialisatie

Mijn liefde voor honden bleef groeien. Ik begon de opleiding tot gedragstherapeut en mijn roedel werd uitgebreid: mijn partner had ook een Akita en samen hadden we nog twee poolhonden. Ondertussen hielp ik steeds vaker mensen met hun honden en merkte ik hoe vaak er vragen waren over Akita's opvoeden.

In juli 2022 besloot ik me te richten op Akita’s. Op dat moment bestond al een derde van mijn klanten uit Akita-eigenaren en daarnaast hielp ik regelmatig mensen met een Shiba Inu. De Akita inu opvoeding lijkt in sommige opzichten op die van andere honden, maar de Akita heeft ook echt zijn eigen gebruiksaanwijzing.

Veel trainers weten in grote lijnen hoe je honden kunt trainen, maar als je weinig ervaring hebt met Akita’s, kan het lastig zijn om te weten wat werkt. De Akita komt gelukkig steeds vaker voor, dus trainers en gedragstherapeuten krijgen ze steeds vaker in hun lessen. Sommigen verwijzen deze honden gelijk door, anderen proberen het, maar merken dat hun manier van werken niet goed past. Soms lukt het, soms niet.

Ik zeg niet dat ik het perfecte antwoord heb. Elke hond is anders en er zijn altijd verschillende manieren die kunnen werken. Wat ik wél heb, is veel ervaring. Omdat ik me echt richt op de Akita inu opvoeding, kan ik meestal goed inschatten wat handig is om te proberen en wat vaak niet werkt. Door die ervaring heb ik veel geleerd over Akita's opvoeden.

Ook ervaring met andere rassen

Ook al werk ik veel met Akita’s, ik werk ook met andere honden. Via mijn werk bij het dierenasiel train ik wekelijks allerlei rassen. Ik weet dus echt meer dan alleen over Akita’s. Maar ik ben ook eerlijk als ik ergens minder over weet. Mijn focus ligt bij Akita's opvoeden en ik help daar wekelijks verschillende baasjes mee.

Mijn missie

Mijn doel is om Akita-baasjes te helpen. Dat begint bij goede voorlichting voor mensen die nog twijfelen of een Akita bij hen past. Ik begeleid jonge honden zodat ze een fijne start maken, en ik help baasjes die onderweg tegen uitdagingen aanlopen tijdens het opvoeden van een Akita.

Ik sta regelmatig op evenementen om meer te vertellen over het ras en hun gedrag, en ik blijf me verdiepen om mensen zo goed mogelijk te blijven helpen. Voor vragen over fokken, vachtverzorging of voeding verwijs ik je graag door naar anderen die daar veel van weten. Ik weet er best iets van, maar ik geloof ook in: schoenmaker, blijf bij je leest.

Inmiddels heb ik al meer dan vijftig Akita-baasjes geholpen, naast twintig Shiba’s en drie Shikoku’s. Akita inu opvoeding blijft mijn passie, maar elke hond is en blijft voor mij even bijzonder.